plantacja niewolnictwo niewolnicy Surinamczycy

Holenderskie plantacje i niewolnicy

Chociaż minęło już 160 lat od zniesienia niewolnictwa i pańszczyzny to ten bagaż niewolnictwa nosi w sobie wielu ludzi. Nie tylko czarni potomkowie robotników plantacji w Ameryce. Co wiemy my o sobie? O niewolniczej pracy u dziedzica?

Początki kolonizacji i niewolnictwa

W latach 1630-1654 Holandia zdobyła (dzisiejszą) Brazylię nazywając kraj Nową Holandią. W jednej chwili Niderlandy stały się potęgą kolonialną nad olbrzymim obszarem bogatym już w portugalskie i hiszpańskie plantacje trzciny cukrowej. Problemem był brak siły roboczej, gdyż Indianie nie kwalifikowali się do pracy. Także kolejnym krokiem WIC było zdobycie portugalskich Złotych Wybrzeży Afryki skąd czerpano pierwszych afrykańczyków. Obok Brazylii leży Gujana. Pierwszymi kolonizatorami Gujany (współcześnie Surinam) byli od 1650 r. Anglicy. Zakładali plantacje trzciny cukrowej i sprowadzali niewolników z Afryki do pracy. Po drugiej wojnie angielsko-holenderskiej w traktacie pokojowym z 1667 r. zamieniono się zamorskimi posiadłościami; Holendrzy oddali Anglikom Nowy Amsterdam (Nowy Jork) a w zamian przejęli Gujanę zwaną wówczas Holenderską Gujaną. Kraj leżący nad rzeką Surinam był holenderską kolonią przez niemal 300 lat (1667-1954).