Turasy-brudasy czyli polskie kompleksy migrantów

W Holandii mieszka i pracuje obecnie co najmniej 250 tysięcy Polaków. W tej grupie znajdują głównie tzw. milenialsi mieszkający tu od 2006-2010 roku. Są to często wspaniali ludzie, energiczni, przedsiębiorczy, inteligentni, pracujący ciężko i uczciwie, ludzie których darzę szacunkiem i mam wśród nich przyjaciół. Ale jednak...

Polacy, w tej ogromnej, wielotysięcznej masie poruszają się po samym dnie holenderskiego społeczeństwa, na jego marginesie, odizolowani pochodzeniem, kulturą, brakiem możliwości komunikacji ale także brakiem potrzeby integracji z obu stron. Polak czyli "Pool" w Holandii funkcjonuje na tej samej zasadzie jak Wietnamczyk czy Rumun w Polsce. Nie ma mowy o integracji. Częściej mają Polacy do czynienia z innymi mniejszościami w Holandii, głównie z Turkami i Marokańczykami, którzy się już tu urodzili, umieją się w tym kraju lepiej poruszać i robią interesy z Polakami lub interesy na Polakach.

Polski rasizm 2025

Wielu europejskich rasistów (maluczkich tchórzliwych szubrawców), głosi koniec "białej, europejskiej cywilizacji" z powodu zalewu przez cudzoziemców z Azji i Afryki. To jest przyciągający wielu temat. Muzułmanie lub czarnie, alba obie te grupy miałyby w niedalekiej przyszłości wyprzeć rodzimą ludność (tzw. omvolking).
Teraz spójrzmy w lustro: my którzy wieloma milionami zalali Europę Zachodnią, szczególnie po 2004 roku. Rzesze Polaków w 2025 roku nienawidzi Niemców, Żydów, Francuzów, Holendrów i wszystkich "ciapatych".

Kto się tu urodził już nie będzie tak naprawdę Polakiem. Owszem, w zależności od warunków i wychowania, zachowa wiele polskich cech, niektóre tradycje itd, ale i te zginą wraz z jego dziećmi. Europa Zachodnia nie stanie się Polską. Ani Niemcy, gdzie żyją miliony Polaków, ani Anglia, Francja, Włochy ani nawet malutka Holandia. Ta też pozostanie Holandią.
Jest część emigrantów (Marokańczyków, Polaków, Turków) którzy wychowują swoje dzieci w nienawiści do kraju w którym żyją. To patologia. Margines rodziców którzy robią ogromną krzywdę swoim dzieciom.

Sam byłem kiedyś uchodźcą z Bloku Wschodniego i wyrasta tu już moje trzecie pokolenie. Dla czteroletniego wnuczka nie ma różnicy między językami, kulturami i kolorami skóry. To tylko rodzice mogą zrobić z niego nieszczęśliwego ksenofobicznego rasistę.

[Aktualizacja z 2010 r.]