Sztormy w Holandii atakują zapory

Holenderskie tamy zamknięto po raz pierwszy w 1986 r. i przeciętnie zamykane są obecnie raz w roku przy zimowych sztormach, chociaż z reguły zamykane bywają bardziej z ostrożności niż z rzeczywiście krytycznego stanu wód.

"Plan Delta" to system obronny w Holandii, mający chronić prowincje Zelandia, południową część Holandii Południowej i Brabancję Północną przed morzem. Budowa tam trwała dekady. Projekt uznano za ukończony po ukończeniu budowy Oosterscheldekering (1986), Maeslantkering (w 1997) oraz podniesieniu wszystkich wałów do wysokości delty (2010). Oosterscheldekering, a w szczególności Maeslantkering, nadal przyciągają uwagę świata. "Plan Delta" został uznany za jeden z Siedmiu Cudów Świata Współczesnego przez Amerykańskie Stowarzyszenie Inżynierów Budownictwa.

Na marginesie

Holenderski plan ujarzmienia morza i rzek (Deltawerken) - to największa cywilna budowla w nowożytnych czasach - wykonany był w latach 1970-1990 i kosztował Holandię 5 miliardów euro. Dużo więcej niż zakładano. Dla porównania jeden współczesny amerykański lotniskowiec kosztował w tych czasach grubo ponad 10 mld euro. W najbliższych 20 latach Holandia wyda kolejne 20 mld euro na Plan Delta - nowe środki ochrony kraju przed wysoką wodą i zapewnienia wystarczającej ilości wody pitnej.

Pomiar stanu wód w rzekach

Na zdjęciu poniżej budynek wodowskazu. Budowane były w XIX wieku do kontroli stanu wód. Około 1900 roku było ich w Holandii 150 nad brzegami rzek i innych wód połączonych z morzem. W tych czasach poziom rzek zależny był m.in. od poziomu morza i to rzeki stanowiły większe zagrożenie powodzi niż morze. W przypływie wzrastał także poziom wody w rzekach. Te niewielkie wodowskazy, efektowne budynki stały po zewnętrznej stronie wału przeciwpowodziowego gdzie mierzono poziom wody. Każdy z nich był częścią spójnej sieci wodowskazów w całej Holandii.